Ik zit in een conference room. Eén wand is volledig van glas en biedt uitzicht op de gang en nog meer van dit soort kamertje.
Daar recht tegenover weer een glazenwand die uitzichtt biedt op een mossig grasveldje aangrenzend aan de snelweg. Het schemert. Ook in de conference room. Ik weet niet waar het licht zit.
Op het scherm zijn vier vrouwen te zien. Een van hen ben ikzelf. De andere drie hebben zichzelf uitgenodigd voor een interview. ‘Jij hebt helder..’, zegt de meest seniore dame, genaamd Rie.
Ik heb sowieso weinig helder in deze eerste werkweek. Ik kreeg nog niet eens het licht aan in deze ruimte.
Rie hoort dat ze in gebiedende wijs spreekt en herpakt zich: ‘De vraag is, jij hebt helder wie wie is?’ Het lukt haar weer niet echt om er een vraag van te maken. Tenminste niet in de taalkundige zin van het woord.
Ik heb inmiddels wel helder wie welke rol hier vervult. Vooral de rol van mevrouw Rie is kristalhelder. Zij gaat hier de marketing doen. Wie de rest is weet ik ook al. Ik heb me wel enigszins voorbereid op dit interview. Maar laat ze maar lekker een voorstelrondje doen, denk ik. Kan ik even acclimatiseren.